Tekstgrootte:-+

Wat zijn de religieuze opvattingen over hersendonatie?

De Rooms-katholieke kerk

De katholieke kerk is positief over orgaandonatie. De katholieke ethiek benadrukt dat orgaandonatie moet worden gezien als een goede en vrijwillige daad uit altruïsme (= liefde voor anderen). Het kan echter nooit als een plicht worden beschouwd. Wel is er een verschil tussen de opvatting van het officiële leergezag en de religieuze professionals. Paus Johannes Paulus II sprak in 1991:

Het ter beschikking stellen van organen – hetzij materiaal dat voor de donor tijdens het leven niet voor het overleven noodzakelijk is, hetzij de tijdens het leven bewust genomen beslissing om na de eigen dood vitale organen ter beschikking te stellen – moet worden gezien als een gift van zichzelf. Er is een analogie tussen het genereuze schenken van een stuk van eigen lichaam en de gift die Jezus Christus heeft gedaan toen Hij zijn eigen leven gaf: door de gave wordt de dood op een bepaalde manier overwonnen.

De Protestantse Kerk

In de protestantse kerk is het wel of niet zijn van orgaandonor een persoonlijke kwestie. Orgaandonatie is aan te bevelen, maar geen verplichting. De protestantse kerk is dus over het algemeen voor orgaandonatie, want veel mensen zeggen dat het ontbreken van organen de wederopstanding niet in de weg staat.

Islam

Binnen de verschillende richtingen is geen overeenstemming over orgaandonatie. Overwegend vindt men het toelaatbaar met een beroep op het principe van naastenliefde. Echter, sommige autoriteiten wijzen orgaandonatie na de dood af omdat het lichaam dan aan God toebehoort en als zodanig niet geschonden mag worden.

Boeddhisme

Boeddhisten zijn van mening dat de beslissing om organen of weefsel te doneren een zaak van individueel geweten is. Volgens het Boeddhisme is het menselijk lichaam een onverbrekelijk geheel van lichaam(sdelen) en geest. De dood is het geleidelijk natuurlijk verval van de eenheid ‘geest-lichaam’. Orgaanuitname zou het lichaam schenden. Toch zijn binnen het Boeddhisme ook argumenten voor orgaandonatie te vinden, zoals de noodzaak om medeleven te bewijzen wordt binnen het boeddhisme als een belangrijke deugd gezien.

Eerwaarde Gyomay Masso, president en stichter van de Boeddhistische tempel in Chicago, stelt: "We eren die mensen die hun lichamen en organen doneren om levens te redden en om het medisch onderzoek verder te helpen.”

Hindoeïsme

Volgens het hindoeïsme leeft de ziel voort na de dood en wordt herboren in een nieuw lichaam. Hoewel er scheiding van lichaam en ziel plaatsvindt, overheerst toch de gedachte dat het lichaam na de dood ongeschonden dient te blijven. Er zijn echter geen religieuze wettelijke verboden op orgaantransplantatie. Over het algemeen dient het individu zelf een besluit te nemen.

Jehova's Getuigen

De Bijbel laat zich niet rechtstreeks uit over orgaantransplantatie. Beslissingen over transplantatie van weefsel of organen kunnen daarom door individuele Getuigen worden genomen. Als Getuige kan het daarom toegestaan zijn een orgaantransplantatie te aanvaarden. Voorwaarde hierbij is dat tijdens de operatie geen (donor)bloed hoeft te worden gebruikt.

Het jodendom

De orthodoxe stroming denkt anders over orgaandonatie dan de liberale stroming. De liberale stroming stelt de zorg voor het leven boven dat van de eer van het dode lichaam. Volgens de orthodoxe stroming mag juist geen inbreuk worden gemaakt op de integriteit (= onschendbaarheid) van het lichaam, dat als aards omhulsel geschapen is naar Gods beeld en gelijkenis.